SENİ BİR TUFAN GİBİ SEVDİM

SENİ BİR TUFAN GİBİ SEVDİM

SENİ BİR TUFAN GİBİ SEVDİM

 

 (Martılar gelmezdi ki sizin ordan.

 Martılar sizindi ey evlerinin önü deniz…

 Bizde ölen kartallardan, dağlardan size haber veririz;

 bir bakımlık deniz, bir avuç imbat göndermediniz!)

 

Seni bir çığlık gibi sevdim.

Uzanıp sesimin avlularına sen de her sabah

sabah; her sabah sevince bir sevgiyle gideriz.

Sonra durur vitrinlerden çiçekleri seyrederiz;

puştluklar bizi seyreder, biz çiçekleri...

  

Seni bir kar gibi sevdim

üşüye üşüye

e-

ri-

diim!

 

Bak, kentleri de, dağları da bozdular,

başka rüzgârlar giydirdiler kentlere,

dağlara başka tüfekler…

 

Kalk,

gidelim;

buralardan gidelim!

 

Seni bir namlu gibi sevdim,

Sen ise tetiklerimi ezberliyordun…

 

Ve kıyametler koparken alnından bu kentin,

seni bir tufan gibi sevdim:

Bedenim alabora

                            Yılmaz Odabaşı/ 1997,Ankara