SENİ BİR TUFAN GİBİ SEVDİM

                          (Martılar gelmezdi ki sizin ordan.

Martılar sizindi ey evlerinin önü deniz…

Bizde ölen kartallardan, dağlardan size haber veririz;

bir bakımlık deniz, bir avuç imbat göndermediniz!)

Seni bir çığlık gibi sevdim.

Uzanıp sesimin avlularına sen de her sabah

sabah; her sabah sevince bir sevgiyle gideriz.

Sonra durur vitrinlerden çiçekleri seyrederiz;

puştluklar bizi seyreder, biz çiçekleri...

Seni bir kar gibi sevdim

üşüye üşüye

e-

ri-

diim!

Bak, kentleri de, dağları da bozdular,

başka rüzgârlar giydirdiler kentlere,

dağlara başka tüfekler…

Kalk,

gidelim;

buralardan gidelim!

Seni bir namlu gibi sevdim,

Sen ise tetiklerimi ezberliyordun…

Ve kıyametler koparken alnından bu kentin,

seni bir tufan gibi sevdim:

Bedenim alabora…

           Yılmaz Odabaşı/1997,Ankara