SAKLA YAMALARINI KALBİM

Ne gül,

ne yarın!        

Gül, küle karılmış günlerin tortusunda.

Yarın, vurulmuş yatıyor bugünün avlusunda.

Sakla yamalarını kalbim...

İnsanlar büyüdükçe günler kısalırlar;

günlerimiz gibi aşklarımız da

yittikleri duraklarda kalırlar.

Sakla yamalarını kalbim...

Kendini bıçak gibi ışıyan yeni güne bağışla.

Yürü, arkana bakma, ama umursa.

B a z e n   a n ı l a r a   e n   ç o k   y a k ı ş a n   e l b i s e

b i r k a ç   d a m l a   g ö z y a ş ı d ı r   u n u t m a... 

                      Yılmaz Odabaşı/1998, Ankara