HERKES ÖLÜR ÖLÜMÜNÜ

                  “Ölüm gelecek ve senin gözlerinle bakacak.”

                                 -C. Pavese-

I

Kanatlanır, kanatılır bütün boşluklar.

Aynalar her gün bir başka yalan söyler

ve kalınır geride çizilmiş hayatlardan,

geride yağmurlardan ve çığlıklardan.

H e r k e s  ç i z e r  b o ş l u ğ u n u… 

II

Her aşk başlarken pembe,

ayrılıkta rengi siyah yalnızlığın…

                             Herkes arar pembesini.

Oysa kendinden ötesi yoktur;

kimse sevmez yalnızlıkta gölgesini…

III

Herkes sever doğumunu;

kim sever ölümünü?

Herkes sever doğrusunu;

kim sever yanlışını?

Herkes susar ayıbını.

H e r k e s  s u s a r  a y ı b ı n ı…

VI

Herkes bilir gitmesini.

Bir zaman öğrenirsin

gideni sırtından öpmesini

H e r k e s  y a ş a r  h a s r e t i n i...

V

Herkes geçer gençliğini

Herkes…Buğusunda anıların

                   yitirir kekliğini…

VI

Herkes yaşamakla suçlu,

aşkıyla hükümlüdür;

herkes doğarken ölümlüdür...

Herkes ölür ölümünü;

göğe salıp düşlerini,

salıp tenini, nefesini

bırakır ceketini.

H e r k e s  b ı r a k a c a k t ı r  c e k e t i n i…

                 Yılmaz ODABAŞI /Ankara, Ekim 2000